| تبليغات | X |
1)
سایه ها
تندیس های
خامشند.
2)
اندوه یک ستاره
رنج عجیبی ست
شاید عشق کامیاب
وجود ندارد.
3)
سهم من ازرویاها
شانه های آرام توبود
که هوای سنگین فاصله هارا
درمی ربود.
4 )
خوشبختی من
به رنگ غربت بود
که درسایه هاوکوچه ها
بادستان تهی
راه می پویید.
5)
حرف عشق
روشنای سیاه وسپیدی بود
مردگان درآن خفتند
وزندگان ازدهان آن
روییدند.
6)
نومیدی گلی ست
پژمرده ترازگل های کاغذی
بااین همه
گاهی ماانسان ها
آن راعمیق می بوئیم.
***
مجله ی ادبی amynaراهم بخوانید.
